حال من و این روزهای اینجا،مثل هم است!خسته و قاطی و خط خطی!!گاهی آفتابی،گاهی ابری گاهی بارانی!حس می کنم این روزهای بد او را هم اذیت می کند!او هم انگار مثل من حوصله ندارد انگار او هم مثل من ناراحت است!انگار ناراحتی من مثل یک بیماری مسری ست!این روزها دلم می خواهد یک دستی بیاید روی شانه ام و بگوید غم نخور!ندیدی سال گذشته چطور رفت؟

چرا من،اینقدر دوست نداشتنی م؟

دنیا

برای

از تو

نوشتن

مرا

کم

است

+اکسیرِ من

یک جایی بود که من قدیم تر ها زیاد می رفتم!یک وبلاگ با قالب قهوه بود یا خردلی یادم نیست!الان که خوب فکر می کنم حتی نشانی و یا حتی اسمش را هم به خاطر نمی آورم!ولی خوب یادم است که با شعر های مشیری اش و با ترانه هایِ شاعرانِ گمنام و نامی،روحم را به پرواز در می آورد!یادم می آید قبل از آن طوفان در دوستان بود و حالا نیست!

به صاحبش فکر می کنم که چقدر برای جمع کردن آن شعر ها زحمت کشید باز هم اسمش یادم نمی آید!

یکی از چیزهایی که دوست دارم بوی تاید و مایع ظرف شویی و لباس شویی ست!عاشق این هستم که روسری یا مانتو هایم این بو را بدهند چادر که دیگر جای خود دارد!وقتی کسی توی اتوبوس یا تاکسی یا مترو بغل دستم ایستاده و این بو را می دهد دوست دارم بپرم بغلش و فقط بویش را ببلعم...طبق مطالعاتم در علم روانشناسی،احتمالا این علاقه بر می گردد به آن روز ها که کوچک بودم خیلی کوچک شاید زمانی که شیر خواره بودم حتی!نمی دانم آن خانم یا آقایی که بوی خوب می داده برایم چه کرده!شاید بغل دست مامانم در اتوبوس نشسته و مرا بوسیده و شکلاتی به خوردم داده یا این که مرا نگه داشته تا مادرم چادرش را

به یاد دوستت دارم هایِ یواشکیِ تویِ خوابگاهu200d...